Prezydent USA z imieniem Boga na ustach wysłał wojska na podbój Iraku. Kościół w Boże imię prześladował swoich przeciwników. Przedstawiciele NAR w imię Boga sugerują zbrojne zniszczenie wszystkich, którzy nie zgadzają się z głoszonymi przez nich naukami. W imię Boże izolujemy tych, którzy zachowują się inaczej niż my; wyrzucamy z Kościoła tych, którzy nam nie pasują, przyjmując jednocześnie tych, którzy płacą. Podpierając się Bożym imieniem wymuszamy pewne zachowania, które z Biblią często nie mają nic wspólnego i jednocześnie sami się im nie podporządkowujemy. Z imieniem Boga na ustach wspieramy czynny homoseksualizm, aborcję i eutanazję, mówiąc, że to dar z nieba.

Czy jest jeszcze coś, czego chrześcijanie nie zrobili w imię Boga?

Czy kogoś razi to, że wypowiadamy Boże imię wtedy, kiedy nie powinniśmy? Już niewielu. Czy kogoś razi to, gdy krzywdzimy innych mówiąc, że robimy to dla naszego Boga? Wielu. Dlatego to jest groźniejsze. Jest to jeden z najprostszych sposobów odizolowania ludzi od Boga. Tego prawdziwego, który nie ma nic spólnego z tym, co robimy.

Być może często nawet tego nie zauważamy w naszym zachowaniu. A może właśnie na to powinniśmy zwracać szczególną uwagę. I w imię Boga robić tylko to, pod czym Bóg sam mógłby się swoim imieniem podpisać.

Bóg nie jest kosmiczną piniatą, w którą wystarczy uderzyć kijem, żeby obsypała nas słodyczami.

Pomagamy zakładać Kościoły na całym świecie. W tym roku zakładamy Kościoły w Meksyku, na Haitii, w Brazylii, Indiach, USA i w tym odległym, innym świecie – w Kanadzie. Kochamy Kanadyjczyków.

Najmłodszy pastor ma 19 lat. (…) Pochodzi z Oklahoma City w stanie Oklahoma i Bóg powiedział mu, żeby założył Kościół w Amarillo w stanie Texas. Nie wiem, jaki straszny grzech popełnił, żeby dostać to zadanie, ale Bóg posłał go do Amarillo.

I może słyszałeś, że jeśli nie będziesz robił odpowiedniej ilości dobrych rzeczy, Bóg wrzuci Cię do piekła. To jedna z najbardziej bezbożnych rzeczy, jakie słyszałem. Wierzyłem w to, zanim stałem się chrześcijaninem. Uważałem się za bardzo dobrą osobę. Uważałem, że jeśli robisz dobre rzeczy i jesteś dobrą osobą, to pójdziesz do nieba. Więc sądziłem, że jestem świetnym facetem! Nigdy nie piłem. Nigdy nie paliłem. Nigdy nie brałem narkotyków. Każdy, kogo pobiłem, zasłużył sobie na to. Byłem świetnym facetem! (…) Skromny? Niezwykle skromny! Byłem tak dumny ze swojej skromności!

I ktoś mnie zapytał, jak dobrym trzeba być, żeby dostać się do nieba. Dobre pytanie! Więc zacząłem czytać Pismo. (…) Jezus powiedział: “Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest”. To było trochę niepokojące. Aż taki dobry nie byłem!

Samo to, że myślę, że jestem dobrym, jest dowodem na to, że jestem ślepy, głupi i głuchy.

Jeśli Bóg będzie miał chwałę z Twojego życia, gwarantuję Ci, że będziesz szczęśliwy.

Kocham moją żonę. Głównie za to, że ze mną wytrzymuje.

Zacząłem się kiedyś zastanawiać, jak wyglądałby świat bez Boga. Oto co wyszło z tych przemyśleń.

Konstruktywna krytyka mile widziana.

Przeczytaj.

<Żan> no wlasnie ! :D
<Żan> i po problemie juz l:D
<Żan> mądra Żanetaaaa ! :D
<JF> tak tak :D
<Żan> yeah ;>
<Żan>  chyba osiagnelam sukces :D
<Żan>  bo Emek
<Żan> potwierdzil
<Żan> ze Żan jest madra :D
<JF> a Zan nie zauwazyla sarkazmu :P
<Żan> no nie ;>
<Żan> teraz sugerujesz ze Żan głupia?:D
<Żan> phi ! :D
<Żan> mam ochote na Mc’a :D
<JF> sugeruje, ze Zan nie jest tak madra, jak jej sie wydaje :P

(…)

<Żan> zaraz sie wkurze, wsiade w pociag na srodmiescie i pojade na Mca :D
<JF> powodzenia :D
<Żan> nie wazne ze zadna restauracja prawdopodobnie nie jest otwarta :D
<Żan> nie wazne:D
<JF> jest
<JF> na swietokrzyskiej McD ma okienko calodobowe
<Żan> tak:D
<Żan> uwazasz
<JF> jestem pewien
<Żan> ze Żan trafi ?:D
<JF> jesli Zan jest tak madra, jak sadzi, to trafi :P
<Żan> hm
<Żan> hm
<Żan> hmm
<Żan> zgasiles mnie :D
<JF>  rzadze :D
<Żan> oj tak :D
<Żan> jestes pierwszy ktoremu sie uydalo:D
<JF> YEAH!!
<JF> nawet nie wiesz, jakiego mam teraz banana na twarzy :D
<Żan> bleeeh
<Żan> na fb bym nacisla
<Żan> nie lubie tego
<Żan> :D

Gdzie zaś grzech się rozmnożył, tam łaska bardziej obfitowała.

Rz 5,20 (BW)

Pisałem o tym, jak cierpienie zbliża do Boga. A teraz pomyślałem o tym, jak, paradoksalnie, grzech zbliża do Boga.

Za każdym razem, jak przepraszam Boga za moje grzechy, to sobie myślę, jak bardzo Bóg musi mnie kochać, jeśli ja ciągle i ciągle nawalam, a On nadal mnie nie odrzuca. On cały czas przy mnie trwa, nawet jeśli ja Go opuszczam. Bez względu na to, co zrobię, nie mogę zniszczyć Jego miłości. Paweł napisał, że nic nie jest w stanie oddzielić nas od Bożej miłości (Rz 8,38-39). Choćbym się starał. Nawet gdybym zawarł przysłowiowy pakt z diabłem, Bóg i tak mnie będzie kochał. Uświadamiam to sobie najbardziej wtedy, kiedy zdaję sobie sprawę z własnej grzeszności.

Jestem daleki od tego, żeby mówić, że grzech jest dobry, jak chcą niektórzy. Ale nawet z niego może wyniknąć coś dobrego.

‘Cierpienie uświęca też dlatego, że prowadzi do bliższej relacji z Bogiem’

John Feinberg, ‘Where Is God: A Personal Story of Finding God in Grief and Suffering’

Cierpienie nigdy nie jest miłe i przyjemne. Ale z cierpienia może wynikać wiele dobrych rzeczy.

Ludzie zawodzą. Czasami hurtowo. Nie da się tego uniknąć. Ostatni tydzień był dla mnie pod tym względem rekordowy. Ale gdy ktoś znika z mojego życia, zastępuję tą relację zbliżeniem się do Boga. Nie chcę przez to powiedzieć, że powinniśmy stać się pustelnikami, którzy nie mają kontaktu z żadnymi ludźmi. To nie miałoby żadnego sensu. Nie mówię też, że nie powinniśmy zawierać nowych znajomości. Ale jeśli ktoś odchodzi, wykorzystajmy szansę na to, żeby być bliżej Boga.

W Nim możemy znaleźć pocieszenie i siłę. Z Nim łatwiej przetrwać każdy problem. Może przede wszystkim problemy w relacjami, bo gdzie znajdziemy lepszą relację niż ta z Bogiem? Bez względu na to, co się dzieje, Bóg zawsze jest obok. Jest najlepszym przyjacielem. Musimy tylko pamiętać, żeby nie było tak, że jak coś się dzieje, przychodzimy do Boga, a jak jest lepiej, wracamy do tego, co było wcześniej. Jedną z zalet relacji z Bogiem jest to, że może być większa i większa. Nie musimy z niej rezygnować jeśli poznajemy kogoś innego.

Na koniec poprzedniego tygodnia zdałem sobie sprawę z tego, że przede wszystkim powinienem polegać na Bogu. Że to od Niego powinienem czerpać wszystko, co jest potrzebne do relacji z innymi, a nie na odwrót. Znalazłem pocieszenie, siłę i radość. Chcę o tym pamiętać, bez względu na to, co będzie się teraz działo. Bez względu na to, kto będzie lub nie będzie obok mnie.

Często spotykam się ze stwierdzeniem, że słuchając muzyki potrafią oddzielić ją od tekstów czy wykonawców. Liczy się tylko sama muzyka, która przecież sama w sobie nigdy nie jest zła. Przyjmijmy, że rzeczywiście tak jest. Co więc złego jest w tym, że będziemy słuchali pewnych zespołów?

Jeśli kogoś kochamy, czy nawet tylko lubimy, to staramy się nie robić rzeczy, które sprawiają mu przykrość. Unikamy rzeczy, które mogłyby ich zranić. Wyobraźmy sobie sytuację w której ktoś stał pod Twoim oknem i krzyczał: ‘Nienawidzę Twojego ojca’!!! Czy słuchalibyśmy takiego człowieka? Na pewno nie. Tak samo byłoby z człowiekiem, który może by tego nie powiedział, ale całym swoim życiem pokazywał, że tak myśli.

Nie zastanawiamy się jednak nad tym, jeśli to samo robią muzycy w swoich piosenkach. Słuchamy zespołów, które śpiewają o tym, że nienawidzą Boga. Słuchamy zespołów, które gloryfikują rzeczy, które Jego ranią. Słuchamy rzeczy wykonawców, którzy swoim zyciem pokazują, że nienawidzą Boga. Czy zastanawiamy się wtedy nad tym, co czuje Bóg?

Niektórzy uważają, że Bóg jest do tego stopnia niezmienny, że nie podlega uczuciom. Biblia jednak pokazuje, że tak nie jest. Najkrótszy werset w Biblii mówi: ‘I zapłakał Jezus’ (J 11,35). Izajasz mówił o tym, że Izrael poprzez swoją przekorę zasmucił Ducha (Iz 63,10).

To, co robimy może zasmucić Boga. Jeśli nie z żadnego innego powodu, to unikajmy pewnych rzeczy dlatego, żeby nie zasmucać Boga. On tyle dla nas zrobił, możemy Mu się odwdzięczyć przynajmniej w taki sposób.

Nasze życie może róznie wyglądać. Czasami jest tak, że dzieją się niesamowite rzeczy. Czujemy Bożą, widzimy Jego działanie w naszym życiu i dzielimy się tym z innymi. Nasza służba rozkwita. Jesteśmy szczęśliwi. Wszystko jest takie, jakie powinno.

A czasami wpadamy w stan, w którym nic nie jest takie, jakie powinno. Nie widzimy Boga w naszym życiu. Pogrążamy się w rozpaczy i samotności. Czy to znaczy, że Bóg nas opuścił? Nie. Czasami nasze życie wygląda wspaniale. Czasami wygląda beznadziejnie. Ale bez względu na to, jak jest, Bóg jest zawsze obok nas. On nas nigdy nie opuści.

Jezus przynajmniej cztery razy mówił o Pocieszycielu (tyle razy to słowo występuje w BW: J 14,16.26; 15,26; 16,7). Wtedy, gdy wydaje nam się, że Bóg odsunął się od nas, kiedy nie czujemy jego mocy w naszym życiu, kiedy wydaje się, że już poprzez nas nie działa, jest z nami Jego Duch – Pocieszyciel. Bez wględu na to, jak mroczne wydaje się nasze życie, mamy Pocieszyciela, który pomaga nam przetrwać ciężki czas (Ps 23,4). Nawet jeśli opuszczą nas wszyscy ludzie i wydaje się, że nie ma nikogo, kto mógłby nas pocieszyć, mamy Jego Ducha (Ps 27,10).

Bez względu na wszystko pamiętajmy, że zawsze u naszego boku jest Pocieszyciel na którym możemy się oprzeć.